ಶನಿವಾರ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 8, 2016

ಗಾಂಧೀಜಿಯ ನಕಲಿ ಫೋಟೋಗಳು

ಕಲಾವಿದನಾದವನು, ತಂತ್ರಜ್ಞನಾದವನು ಅಥವಾ ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ ತನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ರಚನಾತ್ಮಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕು. ಆಗಲೇ ಅವನು ಕಲಿತ ವಿದ್ಯೆಗೆ, ಒಲಿಸಿಕೊಂಡ ಸರಸ್ವತಿಗೆ ಒಂದು ಬೆಲೆ. ಆದರೆ ಜಗತ್ತು ಬೆಳೆದಂತೆಲ್ಲಾ ತಾವು ಕಲಿತ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ವಿಕೃತಗಳಿಗೂ ಬಳಸುವಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾವಂತರು ನಿಜಕ್ಕೂ ದೇಶದ ದುರಂತವೇ ಸರಿ. ಅಂತಹ 'ವಿಕೃತ ಜ್ಞಾನಿಗಳ' ಕೈಚಳಕದಿಂದ ಏನಾಗಿದೆ? ಇತ್ತ ನೋಡಿ.

ಗಾಂಧೀಜಿ ದೇಶ ಕಂಡ ಅಪ್ರತಿಮ ಅಹಿಂಸಾ ನಾಯಕ. ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಮಂದಗಾಮಿಗಳ ಕೈ ಮುಂದೋ? ಅಥವಾ  ತೀವ್ರಗಾಮಿಗಳ ಕೈ ಮುಂದೋ ? ಎಂದು ತರ್ಕಕ್ಕಿಳಿಯುವ ಬದಲು, ತಮಗೆ ತೋಚಿದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಹೋರಾಡಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ತಂದುಕೊಟ್ಟು ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.ಶಾಂತಿಮಾರ್ಗ, ಕ್ರಾಂತಿ ಮಾರ್ಗ, ವಾಮ ಮಾರ್ಗ ಹೀಗೆ ಯಾವ್ಯಾವ ಬಗೆಯ ಹೋರಾಟಗಳಿವೆಯೋ ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಆಗಿ ಹೋಗಿದ್ದು ಈ ದೇಶ ಕಂಡ ಅವರ್ಣನೀಯ ಕ್ರಾಂತಿ. ಇಂತಿಪ್ಪ ಕ್ರಾಂತಿಯೊಳಗೆ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿ ಆಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಶಾಂತಿ ಮಾರ್ಗ, ಅಹಿಂಸಾ ಮಾರ್ಗ.    ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಅಹಿಂಸಾ ಮಾರ್ಗ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೊಸದೇನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇತಿಹಾಸ ಪುಟಗಳನ್ನೊಮ್ಮೆ ತಿರುವಿ ಅವಗಾಹಿಸಿದರೆ ಕ್ರಾಂತಿಗಳ ನಡುವೆ ಶಾಂತಿ ಹೊದ್ದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನೇ  ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಜನರಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಮಾದರಿ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ಕದಂಬರ ದೊರೆ 'ಮಯೂರ ವರ್ಮ'. ಕುತಂತ್ರ ಕುಯುಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಪಲ್ಲವರ ಪಾಲಾದ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ರಕ್ತಪಾತವಿಲ್ಲದೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಅದೂ ತಾನು ಅಪ್ರತಿಮ ವೀರನಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡು. ಮಯೂರ ವರ್ಮ ಶಾಂತಿ ಶಾಂತಿಎಂದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ತಿರುಗದೆ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಕಾರಣಗಳಿಗೆ ರಕ್ತ ಚೆಲ್ಲಿ, ಒಂದಷ್ಟು ಜೀವಗಳನ್ನು ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಕಟ್ಟುವ ರಾಜ್ಯವಾಗಲಿ, ದೇಶವಾಗಲಿ ಅದು ಮಡಿದವರ ಸಮಾಧಿಯ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟುವ ಅರಮನೆಯಂತಿರುತ್ತದೆ ಹೊರತು ನಂದನವನವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?.

ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಅಹಿಂಸಾ ವಾದ ಅದೇಕೋ ಕೆಲವಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ರುಚಿಸಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಆಗಿನ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಈಗಿನ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವರಿಗೂ ಅದು ರುಚಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಗಾಂಧೀಜಿ ದೇಶಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಕೊಡುಗೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ನಗಣ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಇತರ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾದ ಕೆಲವು ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಆತ್ಮ ವಧೆ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಗಾಂಧೀಜಿ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಟ್ಟ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ನಾಳಿನ ಪ್ರಜೆಗಳ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಕೆಲವು ಫೋಟೋಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.

ಯುವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಗಾಂಧೀಜಿ 



ಗಾಂಧೀಜಿ ನೆಹರು ಜೊತೆ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾಗ ತೆಗೆದಿರುವ ಚಿತ್ರವನ್ನೇ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳು ಗಾಂಧೀಜಿಯೊಂದಿಗೆ ಮೂಗಿಗೆ ಮುಗು ತಾಗಿಸಿ ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಎರಡೂ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿ ಹಿಡಿರುವ ಕಾಗದದ ಕಂತೆ, ಹಿಂದಿನ ಗೋಡೆ ಎಲ್ಲವೂ ಹೋಲುತ್ತಿದ್ದು ನೆಹರು ಬದಲಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳು ಇರುವಂತೆ ಎಡಿಟ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ನೃತ್ಯ ನಿರತ ಗಾಂಧೀಜಿ


ಸದಾ ಕಾಲ ಉಪವಾಸ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಮೈ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದೆ ತಿರುಗುವ ವಯಸ್ಸಾದ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸದೃಢ ಮೈಕಟ್ಟು ಬರುವುದೆಂದರೇನು? ..ಹಾಗೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?..ಹುಡುಗಿಯೊಂದಿಗೆ ನೃತ್ಯ ನಿರತರಾಗಿರುವ ಗಾಂಧೀಜಿ ತೋಳುಗಳನ್ನೊಮ್ಮೆ ಗಮನಿಸಿ. ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಮೈಕಟ್ಟು ಅದಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಪುರಾವೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದೆ.  ಹಾಗೇ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಕಡೆ ಗಾಂಧೀಜಿ ಬಳಸಿದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ವಸ್ತು ಸಂಗ್ರಹಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣ ಬಹುದಾಗಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಹೊರದೇಶಗಳೂ ಕೂಡ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಗಾಂಧೀಜಿ ಬಳಸಿದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹರಾಜು ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಕಾಣಸಿಗದ ಗಾಂಧೀಜಿ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳ ಶೈಲಿ ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಹೇಗೆ?. ಅವು ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಪದರಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಖಾತ್ರಿಯಾಯಿತು.
ಇನ್ನು ಮುಂತಾಗಿ ಹೀಗೆ ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ವಿಕೃತಗೊಳಿಸಿದ ಚಿತ್ರಗಳಿವೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಗೂಗಲ್ ನಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡೂ ಚಿತ್ರಗಳು ಲಭ್ಯವಿದ್ದು, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಕೆಲವರು ಸಾಮಾಜಿಕ  ಜಾಲ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ನಕಲಿ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಹರಿಯಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. 

ಈ ದೇಶದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಪ್ರಜೆಗಳಾಗಿ ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯಕ್ಕೆ ಬದ್ಧರಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾ ಇಂತಹ ವಿಕೃತಿಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ ಸತ್ಪ್ರಜೆಗಳಾಗುವ ಕಡೆಗೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹರಿಸೋಣ.




ಭಾನುವಾರ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2, 2016

ಭಾರತವೇ ನನ್ನ ಕುಟುಂಬ

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪಡೆಯಲು ಚಳುವಳಿಗಳು, ಆಂದೋಲನಗಳು ಅತೀ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಉತ್ತರಭಾರತದಿಂದ ಹೊರಟು 'ಚರಕ ಸಂಘ'ಕ್ಕಾಗಿ ಭಾರತದ ಪ್ರತೀ ಗ್ರಾಮಗಳ್ಲಲೂ ಸಹಾಯ ಯಾಚಿಸುತ್ತ ಧನ ಸಂಗ್ರಹ ಮಾಡುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಗ್ರಾಮವೊಂದರಲ್ಲಿ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಭೇಟಿಗೆಂದು ಬಂದ. ಏನಾಶ್ಚರ್ಯ! ಜನರೆಲ್ಲಾ ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ ನೋಡಲೆಂದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಉತ್ತಮವಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನೇನೂ ಧರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಸಾಧಾ ಬಟ್ಟೆ ಯೊಂದನ್ನು ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇನ್ಯಾವ ಬಟ್ಟೆಯು ದೇಹದ ಮೇಲಿಲ್ಲ.ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಬಂದಿದ್ದ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಆ ಹುಡುಗನೋ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಕೇಳಿಯೇ ಬಿಟ್ಟ. 'ಇಷ್ಟೊಂದು ಜನ ಬಲವಿರುವ ನೀವು ತುಂಡು ಬಟ್ಟೆ ಮಾತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದೀರಲ್ಲ, ಉತ್ತಮವಾದ ಅಂಗಿಯನ್ನೇಕೆ ಧರಿಸಬಾರದು?'. ಅದಕ್ಕೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಂದ ಉತ್ತರ 'ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆಲ್ಲ ನಾನೇ ಹಿರಿಯ, ನನ್ನ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮಂದಿರು ಬಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲದೆ ಒದ್ದಾಡುವಾಗ ನಾನು ಮೈತುಂಬ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸುವುದು ತರವಲ್ಲ' ಎಂದು.

ಅದಕ್ಕೆ ಹುಡುಗ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ 'ನನ್ನ ತಾಯಿಯು ಬಟ್ಟೆ ಹೊಲಿಯುವ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನೇ ನಿಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮಂದಿರಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಹೋಲಿಸಿಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಹೇಳಿ ನಿಮಗೆಷ್ಟು ಅಂಗಿ ಬೇಕು?'. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ 'ಬರೋಬ್ಬರಿ 40 ಕೋಟಿ'. ಹುಡುಗ ಆತಂಕಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ. 40 ಕೋಟಿ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ 'ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ', 40 ಕೋಟಿ ಎಂದಿದ್ದು ಭಾರತದ ಸರ್ವ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಕುರಿತು. ದೇಶವೇ ನನ್ನ ಮನೆ, ಇಲ್ಲಿನ ಸರ್ವರೂ ನನ್ನ ಕುಟುಂಬವೇ, ಈ ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಗಾಧವಾಗಿದೆ ನಾನು ಬದುಕುವುದೇ ನನ್ನ ಜನರಿಗಾಗಿ, ನನ್ನ ಜನರನ್ನು, ನನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಲಾರೆ ಎನ್ನುವಂತಹ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಬರೀ ಬಾಯಿಮಾತಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸದೆ ಜೀವಮಾನ ಪರ್ಯಂತ ಹಾಗೇ ಬದುಕಿ ಸವೆಸಿದ ಮಹಾತ್ಮ ಜಿ ಯವರ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬವಿಂದು.   ರಾಷ್ಟ್ರಪಿತ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿಯವರ ಜ್ಞಾಪಕಾರ್ಥ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆ 'ವಿಶ್ವ ಅಹಿಂಸಾ'ದಿನವಾಗಿ ಗಾಂಧಿ ಜಯಂತಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಅಹಿಂಸೆ ಭಾರತದ ಹಿರಿಯ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿದೆ. ಸರ್ವರಿಗೂ ಗಾಂಧಿ ಜಯಂತಿಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

ಶುಕ್ರವಾರ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 30, 2016

ಮುತ್ತೊಂದು ರಾಜನಾದ ಬಗೆ


1951ರ ಒಂದು ದಿನ......ಡಾ||ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ ಆಗಿನ್ನೂ ಮುತ್ತುರಾಜರಾಗಿದ್ದ ಕಾಲ, ಬೇಸಿಗೆ ಮುಗಿದು ಮಳೆಗಾಲಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟುಬಿಡುವ ಸಂಧಿ ಕಾಲ, ಮುತ್ತುರಾಜರಿನ್ನು ಗುಬ್ಬಿ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ನಾಟಕ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ್ಗೆ ಗುಬ್ಬಿ ಕಂಪನಿಯಾದರೂ ಒಂದೂರಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲದ ಸಂಚಾರಿ ಕಂಪನಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆಗೆಲ್ಲ ನಾಟಕವೆಂದರೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟು ನಾಟಕ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಜನಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು, ಅದರಲ್ಲಿ ಅಮೋಘವಾದ ಮತ್ತು ಅಗಾಧವಾದ ತಲ್ಲೀನತೆಯಿರುತ್ತಿತ್ತು. ನಾಟಕಗಳ ಡೈಲಾಗುಗಳೆಲ್ಲ ನಾಟಕದ ಮಂದಿಗೆ ಕಂಠ ಪಾಠವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದವು ಅದು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಎಂದರೆ ಯಾರು ಯಾವ ನಾಟಕದ ಯಾವ ಪಾತ್ರ ಕೇಳಿದರೂ ಆಗಲೇ ಹೇಳಿಬಿಡುವಷ್ಟು. 

ಸರಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆದಮೇಲೆ ಗುಬ್ಬಿ ವೀರಣ್ಣನವರ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಮತ್ತು ಅವರದೇ ಬಂಡವಾಳದಿಂದ ಅದೇ ಇಸವಿಯ ಒಂದು ದಿನ ಗುಬ್ಬಿ ಕಂಪನಿಯ ವತಿಯಿಂದ ಹಾಸನದಲ್ಲಿ ನಾಟಕ ನಡೆಯಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಸೆಟ್ಟು ಹಾಕಿಸಲಾಯಿತು. ಮಳೆ ಗಾಳಿ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದಲೇ ರಂಗ ಮಂಚವೂ ತಯಾರಾಯಿತು. ನಾಟಕವಾಡುವ ಸಮಯವೂ ಹತ್ತಿರಾಯಿತು ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತ ಜನಗಳು ಸೇರಹತ್ತಿದರು, ಆಗೆಲ್ಲ ವೇದಿಕೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೊದಿಕೆಇರುತ್ತಿತ್ತು ಅದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಜನ ಕೂರುವ ಜಾಗವೆಲ್ಲಾ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ತೆರೆದ ಪ್ರದೇಶವೇ ಆಗಿರುತಿತ್ತು . ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳೆಲ್ಲರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಉಡುಗೆ ತೊಡುಗೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವೇದಿಕೆಯ ತೆರೆಯ ಹಿಂದುಗಡೆ ಬಂದು ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಆಯಿತು. ಕಲಾವಿದರಿಗೆಲ್ಲ ನಾವು ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತೆವೆಯೋ, ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಸರದಿಗೆ ನಾವು ಸರಿಯಾಗಿ ಬರುತ್ತೆವೆಯೋ ಹೇಗೋ, ನಮ್ಮ ಡೈಲಾಗುಗಳು ಮರೆತು ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ತಮಗೆ ತೋಚಿದ್ದ, ತಾವು ಜೀವಮಾನ ಪರ್ಯಂತ ಕಂಡು ಕೇಳಿದ್ದ ದೇವರುಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ತಮ್ಮ ಅಹವಾಲು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇತ್ತ ಇವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಏರ್ಪಾಟು ಮಾಡಿದ್ದ ನಿರ್ಮಾಪಕರಿಗೂ ಕೊಂಚ ಭಯ, ಏನೂ ಅವಗಡಗಳಾಗದಂತೆ ತಾವಂದುಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ನಾಟಕ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶನವಾದರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ಅವರು ಕನವರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಇನ್ನೇನು ನಾಟಕ ಆರಂಭವಾಗಬೇಕು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಸಂಘಟಕರಲ್ಲಿ ದುಗುಡ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೋಯಿತು. ತಾವಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಹಾಗೆ ನಾಟಕ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುವುದು ಅವರಿಗೆ ಖಾತ್ರಿಯಾಗಿ ಹೋಯಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ಬೆಳಗಿನಿಂದಲೂ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದ ಮಳೆ ಮೋಡಗಳು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ ನುಗ್ಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡುವರಂತೆ ಸುರಿಯಲು ಶುರು ಮಾಡಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದವು. ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸೇರಿದ್ದ ಜನಸ್ತೋಮ ಬೆಂಕಿಗೆ ಮಂಜು ಕರಗುವಂತೆ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಹೋಯಿತು.

 ರಂಗ ಗೀತೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಂದ ಚಪ್ಪಾಳೆಗಳನ್ನು, ಭಾರಿ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಆ ರಂಗ ಮಂಚವು ಸೇರಿ ಇಡೀ ರಂಗ ಮಂದಿರ ಮಳೆಯ ನೀರಲ್ಲಿ ನೆಂದು ತೊಯ್ದು ತೊಪ್ಪೆಯಂತಾಗಿ ಹೋಯಿತು. ಕಲಾವಿದರೆಲ್ಲರೂ ಇದೇನಾಗಿಹೊಯಿತು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ತಾವು ನೆನೆಯದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ಎಲ್ಲರು ಮಳೆಗೆ ಮರೆಯಾಗುವಂತೆ ಓಡಿಹೋದರು. ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಮಳೆ ತನ್ನ ಆರ್ಭಟವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತಾದರೂ ನೆನೆದು ಹೋದ ರಂಗ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಕುಳಿತು ನಾಟಕ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?, ಹಾಗಾಗಿ ಅಂದಿಗೆ ಮುಂದೂಡಲ್ಪಟ್ಟ ನಾಟಕ ಮರುದಿನವೇ ಪ್ರಸಾರ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಘೋಷಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಮರುದಿನ ನಾಟಕವಾಡಬೇಕಾದರೆ ರಂಗಮಂಟಪ ಒಣಗಿ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಇರಬೇಕು. ಆದರೆ ಆಗಿನ ಸನ್ನಿವೇಶ ನೋಡಿದರೆ ರಂಗಮಂಟಪದ ತುಂಬಾ ಮಳೆ ನೀರು ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿದೆ. ಇತ್ತ ಕಲಾವಿದರೆಲ್ಲರೂ ನಾಟಕದ ಉಡಿಗೆ ತೊಡಿಗೆ ಗಳನ್ನೂ ಕಳಚಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕಾಲ್ಕಿತ್ತರೆ ಅತ್ತ ಇಬ್ಬರು ಕಲಾವಿದರು ತಮ್ಮ ಉಡಿಗೆ ಬದಲಿಸಿ ತಮಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಇಂಡಾಲಿಯಮ್  ತಟ್ಟೆಯನ್ನೇ ಬಳಸಿ ಆ ರಂಗಮಂಟಪದ ನೀರನೆಲ್ಲ ಎತ್ತಿ ಆಚೆಗೆ ಸುರಿಯಲು ಶುರುವಿಟ್ಟುಕೊಂಡರು, ಆ ಇಬ್ಬರು ಕಲಾವಿದರು ಸಂಜೀವಣ್ಣ ಎಂಬ ಒಬ್ಬರು ಮತ್ತು ಮುತ್ತುರಾಜರು!!, ಸಂಜೀವಣ್ಣ ನಾದರೂ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು, ಮುತ್ತುರಾಜರು ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಕೈ ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಬಿಡುವು ಕೊಡದೆ ಇಡೀ ರಾತ್ರಿ ಆ ನೀರನೆಲ್ಲ ತೆಗೆದು ಹೊರಕ್ಕೆ ಎರಚಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ರಂಗ ಮಂದಿರದ ಬಯಲು ಒಣಗಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿದ್ದರು!!. ಬೆಳಗ್ಗೆದ್ದು ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತರು " ಯಾಕೋ ಮುತ್ತು ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟಿದ್ದಿಯ" ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವರು  "ಇದು ನಮಗೆ ಅನ್ನ ಕೊಡುವ ಭೂಮಿಯಪ್ಪಾ, ಇದು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಮನೆ ಎಲ್ಲ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತೆ" ಅಂತ ಹೇಳಿದರಂತೆ!!!!. ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ ಸುಮ್ಮ ಸುಮ್ಮನೆ ಮೇರು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದವರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಜೀವನದ ಪ್ರತೀ ಘಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಅವರು ಕಲಿತರು. ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳಂತೂ ಅವರಿಗೆ ಮಹತ್ತರವಾದ್ದನ್ನೇ ಕಲಿಸಿದವು.ಅವರಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಶ್ರದ್ಧೆ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವರು ಚಿತ್ರ ರಂಗದ ಮೇರು ಶಿಖರವಾದರು, ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಹೊನ್ನ ಕಳಶವಾದರು ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ತುಡಿಯುವ, ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಬೆಳೆದ, ತಾವಿರುವವರೆಗೂ ಅನ್ನಕ್ಕೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಗೌರವ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾ ಮಾನವಾತಾವಾದಿಯಾದರು ಮತ್ತು ಮೇರು ನಟರಾದರು.  

ವಿ.ಸೂ : ಕನ್ನಡ ಟಿವಿ9 ವಾಹಿನಿಯ 'ಒಂದು ಸತ್ಯ ಕಥೆ' ಸಂಚಿಕೆಯ ಕಂತಿನಿಂದ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು.

ಗುರುವಾರ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 22, 2016

ವಿದಾಯ ಪದ

ಕೊನೆಯ ದಿನ ಎಂದೋ ನಾ ಕಾಣೆ
ಅದೀಗಲೇ ಬಂದರು ನಾ ಮರೆಯೆ
ತಿಳಿಸುವುದ ಗೌರವನದಕೆ
ಇಷ್ಟು ದಿನ ಸಾಕಿ ಸಲುಹಿದ ಗುಡಿಗೆ
ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಗುರುವಾಗಿ, ಅನ್ನಕ್ಕೆ ಧಣಿಯಾಗಿ,
ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೊಳ್ ಧರಣಿಯಾಗಿ ಬಾಳಿದ ಬಾಳ್ಮೆಗೆ

ಕೊನೆಯ ದಿನವಿದು, ಉಳಿಯುವುದೆಂತು ,
ಬೆಳೆಯುವುದೆಂತು, ಆಗುವುದೆಂತು ಎಂಬ
ಧಾವಂತಗಳೆಲ್ಲ ನಿಶ್ಯೇಷವಾಗಿ ಹೋಗಲೇಬೇಕೆಂಬ
ಆಣತಿಯಿಲ್ಲಿ ಸಾಕಾರವಾಗುತಿದೆ.
ಮುಂದೇನಿದೆಯೋ ಕಾಣಲಿದು ಸಕಾಲ
ಕೊನೆಯಲ್ಲೂ ಕಲಿಯಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ
ಇದಲ್ಲವೇ ಬದುಕು ಕಲಿಸಿದ ಬಲ,
ಸತ್ಯವಿದು, ಅನುಭವಕ್ಕೊಂದು ಸತ್ಯ ದರ್ಶನ.

ಭಾನುವಾರ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11, 2016

ನಿಜವಾದ ನಾಯಕ

ಅಂದು 1979 ಆಗಸ್ಟ್ 10, ಭಾರತದ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಮೈ ಮನಸುಗಳೆಲ್ಲಾ ಆಂಧ್ರ ಪ್ರದೇಶದ ಶ್ರೀಹರಿಕೋಟಾದ ಸುತ್ತಲೇ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದವು. ಕಾರಣವಿಷ್ಟೇ, ಅಂದು ಭಾರತದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ದಿನ. ವಿಶ್ವದ ಅತೀ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾತಂತ್ರ ದೇಶ ರಾಕೆಟ್ ಅನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥವಾಗಿ ಉಡಾಯಿಸಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ರಂಗದಲ್ಲಿ ತನ್ನದೂ ಪಾಲು ದಾಖಲಿಸುವ ಉತ್ಕಟ ಬಯಕೆಯಿಂದ ತುದಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಾಗಲೇ ಭಾರತವೂ ರಾಕೆಟ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿದ ದೇಶವಾಗಬೇಕೆಂದು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಲೇ ವಿಜ್ಞಾನಿ ವಿಕ್ರಂ ಸಾರಾಭಾಯ್ ವಿಧಿವಶರಾಗಿದ್ದರು. ಇತ್ತ ಸತೀಶ್ ಧವನ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೋ 'ಉಪಗ್ರಹ ಉಡ್ಡಯನ ವಾಹಕ'(Satellite Launching Vehicle-SLV) ವನ್ನು ತಯಾರು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕಾದು ನಿಂತಿತ್ತು.

 ಉಡಾವಣೆಗೆ ಸಮಯ ನಿಗದಿಯಾಗಿ ಅದಾಗಲೇ ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ದೇಶ ವಿದೇಶದ ಬುದ್ಧಿ ಜೀವಿಗಳ ಕಣ್ಣು ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಶ್ರೀಹರಿಕೋಟಾದ ಮೇಲೆ ನೆಟ್ಟಿತ್ತು. ದೇಶದ ಮಹೋನ್ನತ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ತಂಡ ಶ್ರೀಹರಿಕೋಟಾದ ನಿಯಂತ್ರಣ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ಉಸಿರು ಬಿಗಿ ಹಿಡಿದು ಉಡಾವಣೆಗೆ ತಯಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಸಮಯ ಸಮೀಪಿಸಿತು, ಇನ್ನು ಉಡಾವಣೆಗೆ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಸೆಕೆಂಡುಗಳಷ್ಟೇ ಬಾಕಿ ಎನ್ನುವಾಗ ಎಸ್ ಎಲ್ ವಿ ಯ ಆಂತರಿಕ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ ನಲ್ಲಿ ಸೋರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಗಂಟೆ ಬಾರಿಸಿತು. ಗಡಿಬಿಡಿಗೊಳಗಾದ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ತಂಡ ಆ ಯೋಜನೆಯ ಮಿಷನ್ ಡೈರೆಕ್ಟರ್  ಆಗಿದ್ದ ಎ ಪಿ ಜೆ ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಂ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ದೌಡು ಕಿತ್ತರು. ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಮಾನ ಮಿಷನ್ ಡೈರೆಕ್ಟರ್  ಅವರದೇ ಆಗಿರುವ ಕಾರಣ, ಎದುರಾಗಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಅವರಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಅವರ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಕಾದು ನಿಂತರು. ಕೇವಲ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಸೆಕೆಂಡುಗಳಷ್ಟೇ ಆಲೋಚಿಸಿದ ಕಲಾಮರು ಆಗಿದ್ದು ಆಗಲಿ ಇಂದು ಉಡಾಯಿಸಿಯೇ ತೀರೋಣವೆಂದುಬಿಟ್ಟರು. ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ತಂಡ ಕಲಾಮರ ನಿರ್ದೇಶನದಂತೆ ರಾಕೆಟ್ ಉಡಾಯಿಸಿಯೂ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಮುಂದೆ !!.......ಒಂದು ಹಂತ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಕ್ರಮಿಸಿದ ರಾಕೆಟ್ ಎರಡನೇ ಹಂತಕ್ಕೆ ಜಿಗಿಯುವಾಗ ಸೋತು ಶಕ್ತಿಹೀನವಾಗಿ ಬಂಗಾಳ ಕೊಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಪತನವಾಯಿತು.

ಇಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗಿತ್ತು, ಅಷ್ಟರಲ್ಲಾಗಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಜಮಾಯಿಸಿದ್ದ ಪತ್ರಕರ್ತರ ಗುಂಪು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿಯಿತು, ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನೇ ಕರೆಯಿತು. ಮೊದಲೇ ಆರ್ಥಿಕ ಮುಗ್ಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ತೊಳಲಾಡುತ್ತಿರುವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಬಂಗಾಳ ಕೊಲ್ಲಿಗೆ ಸುರಿದಿದ್ದು ಯಾವ ಪುರುಷಾರ್ಥ?...ಎಂಬಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ತಂಡ ಉತ್ತರಿಸದಾಯಿತು. ಇದೀಗ ಸತೀಶ ಧವನ್ ಸ್ವಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಮುಂದೆ ಬಂದು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು. ಪತ್ರಕರ್ತರ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ತಾವೊಬ್ಬರೇ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದರು. "ಹೌದು ...ಈ ಬಾರಿ ನಾವು ಸೋತಿರುವುದು ನಿಜ. ಆದರೆ ಇದೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ತಂಡ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಮತ್ತೆ ಸಂಶೋಧನೆಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆಗಿಹೋಗಿರುವ ಸೋಲನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಚರ್ಚೆ ಮಾಡುವು ವ್ಯರ್ಥ ಕಾಲಹರಣ, ಹಾಗಾಗಿ ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಇಂತಹ ತಪ್ಪುಗಳಾಗದಂತೆ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸುತ್ತೇವೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆವತ್ತಿನ ಪ್ರೆಸ್ ಕಾನ್ಫರೆನ್ಸ್ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರ ಬಂದಿದ್ದರು.

ಇದಾಗಿ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಜುಲೈ18, 1980 ರಲ್ಲಿ ಎಸ್ ಎಲ್ ವಿಯಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥ ಉಡಾವಣೆ ಮಾಡಲಾಗಿ ಅದು ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು. ಆ ಮೂಲಕ ಭಾರತವು ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಸಂಶೋಧನಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ದಾಪುಗಾಲೊಂದನ್ನು ಇಟ್ಟಿತು. ಶ್ರೀಹರಿಕೋಟಾದಲ್ಲಿ ಉಪಗ್ರಹ ಉಡಾಯಿಸಿದ ಕೆಲವು ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಪಗ್ರಹವನ್ನು ನಿಗದಿತ ಕಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಇಸ್ರೋ ಮಹತ್ವದ ಮೈಲಿಗಲ್ಲೊಂದನ್ನು ಮುಟ್ಟಿತು. ಕೂಡಲೇ ಪತ್ರಕರ್ತರು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು,ಈ ಬಾರಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಲೆಂದಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ಸಂತೋಷ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದು. ಸತೀಶ್ ಧವನ್ ಈ ಬಾರಿ ಕಲಾಮರು ಹಾಗು ಇನ್ನಿತರ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ತಂಡಕ್ಕೆ ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟು ತಾವು ದೂರವೇ ಉಳಿದರು.

ಮೇಲಿನ ಘಟನೆಯನ್ನು ಕಲಾಂರು ಹಲವಾರು ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಆತ್ಮ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ಟೀಮ್ ಗೆ ನಿಜವಾದ ನಾಯಕ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಸತೀಶ್ ಧವನ್ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸಿದವರಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಇದ್ದು ಆಚರಿಸಿ ಕಲಿಸಿದವರು. ತಾನು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ತಂಡ ಸೋತಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ಬಂದ ಟೀಕೆಗಳನ್ನು, ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ನಿಜವಾದ ನಾಯಕನಾಗಿ ಸತೀಶ್ ಧವನ್ ತಾವೊಬ್ಬರೇ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಎದುರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಅದೇ ತಂಡ  ಗೆಲುವಿನ ನಗೆ ಬೀರಿದಾಗ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದರು.

ಜೀವನದ ಯಾವುದೇ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಗೆಲುವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ಸುಲಭ. ಎಂತಹವರೂ ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಿರಾಯಾಸವಾಗಿ ಮಾಡಬಲ್ಲರು. ಆದರೆ ಸೋಲನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಗುಂಡಿಗೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆ. ಗೆಲ್ಲಲು ಬೇಕಾದ ದಾರಿಗಳು ಕಾಣುವುದೇ ಸೋಲನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಾಗ. ಸೋಲನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಥವಾ ಎದುರಿಸಲು ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುವರಿಗೆ ಗೆಲ್ಲಲು ಬೇಕಾದ ದಾರಿಗಳು ಮಸುಕಾಗುತ್ತವೆ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಅವರ ಸೋಲಿನ ಸರಮಾಲೆ ಪ್ರಾರಂಭವೇ ಸರಿ.

ಶುಕ್ರವಾರ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 9, 2016

ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಜೀವನದಿ

ಏಳು ಜೀವನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಕಾವೇರಿ ತನ್ನ ಹರಿವಿನೊಂದಿಗೆ ಹಲವಾರು ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಹಲವು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನೂ, ಜೀವನ ಶೈಲಿಗಳನ್ನು, ಆಡಳಿತಗಳನ್ನು, ಆಕ್ರಮಣಗಳನ್ನು, ವಿವಾದಗಳನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದಾಳೆ ಹಾಗು ಇನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ವಸಾಹತೋತ್ತರದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಹೆಸರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಬರುವುದು ಹಾಗು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸುದ್ದಿಯಾಗುವುದು ಕಾವೇರಿ ನದಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಮಾತ್ರ. ಇನ್ನುಳಿದಂತೆ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು ಸಾಮಾನ್ಯಳೇ ಆಗಿಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ ಆ ಮಹಾ ತಾಯಿ.

ಕಾವೇರಿ ಸೀಮೆಯ ಮಳೆ, ನೀರು ಸಂಗ್ರಹ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುವಾಗ ನೋಡಬೇಕಾದ ಮುಖ್ಯವಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಬೆಂಗಳೂರು, ತುಮಕೂರು, ಅರ್ಧ ಮೈಸೂರು, ಅರ್ಧ ಮಂಡ್ಯ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಸುರಿದ ಮಳೆ ನೀರು ಕೆ ಆರ್ ಎಸ್ ಜಲಾಶಯಕ್ಕೆ ಸೇರದು. ಬದಲಾಗಿ ಜಲಾಶಯದ ನಂತರ ಬರುವ ನದಿ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಸೇರುವುದರಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ಆ ನೀರು ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿಯೇ ಹರಿದು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಮೆಟ್ಟೂರು ಜಲಾಶಯ ಸೇರುತ್ತಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ 34,273 ಚದರ ಕಿಲೋಮೀಟರು ಪ್ರದೇಶವಷ್ಟೇ ಕಾವೇರಿ ನದಿಗೆ ಮಳೆ ನೀರು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಸೇರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಕೆ ಆರ್ ಎಸ್ ಗೆ ಸೇರುವ ನೀರು ಬರೀ ಕರ್ನಾಟಕ ಹಾಗು ಕೇರಳದ ಕೆಲವು ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ನೀರು ಮಾತ್ರ.ಕಾವೇರಿ ಕೊಳ್ಳದ ಬಹುಪಾಲು ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಮಳೆ ನೀರು ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದು ಇದೀಗ ಕೆ ಆರ್ ಎಸ್ ನಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಿರುವ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂಗ್ರಹವಾದ ನೀರಿಗೆ ತಮಿಳುನಾಡು ಸರ್ಕಾರ ಕೊಕ್ಕೆ ಹಾಕಿರುವುದು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ನದಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಜಗಳ ಆರಂಭವಾಗಿ ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಭಾಷೆ ಭಾಷೆಗಳ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಪರ್ಯಾವಸಾನಗೊಂಡಿರುವ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಸಾಕಷ್ಟಿವೆ.

ಇಂತಹ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅನ್ಯಾಯವಾದ ರಾಜ್ಯಗಳ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆಗಳು ಬೀದಿಗಿಳಿದು ಹೋರಾಡುವುದು, ಅವುಗಳ ಫಲವಾಗಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಜನ ಸಾಯುವುದು ಅಥವಾ ಗಾಯಾಳುಗಳಾಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯುವುದು ಮಾಮೂಲಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಇನ್ನುಳಿದಂತೆ ಬರಗಾಲ ಎದುರಾದ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಉಭಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಆಡಳಿತ ವರ್ಗ ದೆಹಲಿಗೆ ದೌಡು ಕಿತ್ತು,  ಅಲ್ಲಿ ಬರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಅನುದಾನ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಬ್ಯುಸಿ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಅನುದಾನವೋ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೇ ಹೆಚ್ಚು ಅನುದಾನವೋ ಎಂದು ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡುವರಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಈ ಮೇರು ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರವೇನು ಎಂದು ಯೋಚನೆ ಮಾಡುವರು ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ. ನಾವು ಕನ್ನಡಿಗರೊ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ನಂಬಿ ವೋಟಿನ ಬಟನ್ನುಗಳನ್ನೊತ್ತಿ ಆಗಿಹೋಗಿದೆ, ಇದೀಗ ಆ ಪಕ್ಷಗಳ ನಾಯಕರ ಹೈಕಮಾಂಡುಗಳು ಎಸೆಯುವ ಬಿಸ್ಕೇಟುಗಳಿಗೆ ಬಾಯೊಡ್ಡಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಎದುರಾಡಿದರೆ ಇವರಿಗೆ ಬರುವ ಸ್ಥಾನಗಳು ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಕೈ ತಪ್ಪಬಾರದಲ್ಲ ಆ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೋ ಏನೋ. ಮೋಸಹೋದವರು ಮಾತ್ರ ನಾವು.

ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತಾನು ಬಂದು ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಕಾವೇರಿ ಕೊಳ್ಳದ ಜನಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಯೇನು ಎಂದು ಆಲಿಸಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ತಂಡಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ ಆ ಮೂಲಕ ಸಲ್ಲಿಕೆಯಾದ ವರದಿಗಳನ್ನೇ ನಂಬಿ ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆಯ ತೀರ್ಪು ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆ. ಅಧ್ಯಯನ ತಂಡದ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಸಮಯದ ಭೇಟಿ ಸೂಕ್ತವೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಪ್ರತೀ ವರ್ಷವೂ ಮಳೆ ಪ್ರಮಾಣ ಹಾಗು ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆಯ ಪ್ರಮಾಣ ಒಂದೇ ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.ವರದಿಗಳೇನೇನೇ ಇದ್ದರೂ ಕಾವೇರಿ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಎದುರು ನೋಡುವುದೇ ಸೂಕ್ತ. ಒಂದೇ ನದಿಯನ್ನು ಎರಡೂ  ರಾಜ್ಯಗಳು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ  ಇಂದಲ್ಲ ನಾಳೆ ಮತ್ತೆ ಕಾವೇರಿ ವಿವಾದ ಭುಗಿಲೇಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದ್ದೆ ಇದೆ.

ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಜಪೇಯಿ ಸರ್ಕಾರ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮುಖ್ಯ ನದಿಗಳ ಜೋಡಣೆ ಕಾರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ನಡೆದಿದ್ದವು. ಅದರಲ್ಲಿ ಗಂಗಾ-ಕಾವೇರಿ ನದಿ ಜೋಡಣೆ ಪ್ರಮುಖವಾದದ್ದು.  ಗಂಗಾ-ಕಾವೇರಿ ನದಿ ಜೋಡಣೆಯಿಂದ ಬರೀ ಕಾವೇರಿ ಕೊಳ್ಳದ ಜನಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಗೋದಾವರಿ, ಕೃಷ್ಣಾ, ಮಹಾನದಿ ಪಾತ್ರದ ಜನಗಳಿಗೂ ಬಾರೀ ಅನುಕೂಲವಾಗಲಿದ್ದು  ಆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶೇ 40 ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಕೃಷಿಭೂಮಿ ನೀರಾವರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಪಡೆಯಲಿದೆ. ಇದಿಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಆ ಭಾಗದ ಪ್ರಮುಖ ಪಟ್ಟಣಗಳಿಗೂ ಕುಡಿಯುವ  ನೀರು ಪೂರೈಕೆಯಾಗಲಿದೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಅನುಕೂಲಗಳಿರುವ ನದಿ ಜೋಡಣೆಗೆ ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕೆಲವು ಅಡಚಣೆಗಳಿವೆ. ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಯೋಚನೆಗಳಿಂದ, ನವೀನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳಿಂದ ಆ ಅಡಚಣೆಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವೇನಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟಾದರೆ ಕಾವೇರಿಯ ಮಕ್ಕಳ ಹೊಡೆದಾಟ ಬಡಿದಾಟಗಳು ಮೂಲೆಪಾಲಾಗಿ ಸಹಬಾಳ್ವೆಗೆ ದಾರಿಯಾಗಲಿದೆ, ಹಾಗು ನಮ್ಮ ಕಾವೇರಿ ತಾಯಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನ ಕಟಕಟೆ ಯಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಆಗಲಾದರೂ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಗಂಗೆಯೊಡಗೂಡಿ ಹರಿಯುತ್ತಾಳೆ. ಹಾಗೆಂದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಬಯಸೋಣವೇ?

ಬುಧವಾರ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 7, 2016

ವಕ್ರಬುದ್ಧಿಯ ನೀನ್ ಚೆಲ್ಲಿದೊಡೆ ....!!??

ಬಾಳ್ ಬಯಸಿದುದೇನ್
ನೀನ್ ಕೊಟ್ಟಿದುದೇನ್
ಭತ್ತ ಚೆಲ್ಲಿದೊಡೆ ಭತ್ತ
ರಾಗಿ ಚೆಲ್ಲಿದೊಡೆ ರಾಗಿ
ಬೆಳೆದು ಪ್ರಕೃತಿ ತಾನುಪಕರಿಸುತಿರೆ
ವಕ್ರಬುದ್ಧಿಯ ನೀನ್ ಚೆಲ್ಲಿದಡೆ
ತಿರುಗಿ ವಕ್ರವೇ ನಿನ್ನನುಭಾವಕ್ಕೆ ಪಾಲು
ಚೆಲ್ಲುದುದನ್ ಬೆಳೆವ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪಾಠವಿದು.

ಸೋಮವಾರ, ಆಗಸ್ಟ್ 29, 2016

ಆಂತರ್ಯ

ಅಂತರಂಗದಿ ಸೌಂದರ್ಯ ತಾ ಮಿನುಗುತಿರೆ
ಬಿಡು ಚಿಂತೆಯ, ಬಾಹ್ಯವದು ಮಿನುಗುವುದು
ತನ್ನಿಂತಾನೇ.

ಶನಿವಾರ, ಆಗಸ್ಟ್ 27, 2016

ಮಾಯಾ ಬಜಾರ್

'ಮಹಾ ಭಾರತ ಗ್ರಂಥವು ಭಾರತದ ಮನೆ ಮನೆಯ ಕಥೆ' ಎಂಬ ನಾಣ್ಣುಡಿಯೊಂದಿದೆ.ಭಾರತದಲ್ಲಿ  ಕೂಡು ಕುಟುಂಬಗಳೇ ತುಂಬಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ಅರ್ಜುನ, ಭೀಮ, ದುರ್ಯೋಧನ, ಶಕುನಿ ಯರ ನಡತೆಗಳನ್ನು ಹೋಲುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂತಹ ಪ್ರತೀ ಮನೆಗಳ್ಲಲೂ ನಡೆಯುವ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳು ಥೇಟ್ ಮಹಾಭಾರತದ ಕಥಾನಕಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಕೆಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದು ಆಕಸ್ಮಿಕವಲ್ಲ ಎನ್ನುವಾಗ ಮಹಾಭಾರತ ಕೇವಲ ಒಂದು ಗ್ರಂಥವಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ ಜನಮಾನಸದ ಒಳಗೆ ಇಳಿದು, ಜನಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಾಗು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಹೆಮ್ಮೆ ಎನ್ನಲು ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಮಹಾಭಾರತದ ಕಥಾನಕಗಳಲ್ಲಿ 'ಮಾಯಾಬಜಾರ್' ಒಂದು ಹಾಸ್ಯ ಮಿಶ್ರಿತ, ಸುಖಾಂತ್ಯ ಭಾಗ.

ಬಲರಾಮನ ಮಗಳು ಶಶಿರೇಖಾ ಹಾಗು  ಬಲರಾಮನ ತಂಗಿಯ ಮಗ ಅಂದರೆ ಸುಭದ್ರೆಯ ಮಗ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿಗು ಮದುವೆಯಾಗುವುದೆಂದು ಅವರ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲೇ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿತ್ತು. ಇತ್ತ ಕಾಲದ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ರಾಜ್ಯ ಕೋಶಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾಕಳೆದುಕೊಂಡು,ವನವಾಸ ಅಜ್ಞಾತವಾಸಕ್ಕೆ ಈಡಾಗುವ ಪಾಂಡವರು ಅನೇಕ ಕಷ್ಟ ನಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾ ಸುಧೀರ್ಘ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನೂ ಕಳೆಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಸುಭದ್ರೆ ತನ್ನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಬಂದು ಅಣ್ಣಂದಿರಾದ ಕೃಷ್ಣ ಬಲರಾಮರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾಳೆ. ದಿನಗಳು ಕಳೆದಂತೆ ಬಲರಾಮನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಸುಭದ್ರೆಯ ಮೇಲೆ ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೇ ಎಂಬಂತಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮುಂದೆ ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಶಿರೇಖೆಯ ಮದುವೆಯ ವಿಚಾರ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಾದಾಗ ಬಲರಾಮನ ಹೆಂಡಂತಿ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೊಡಕೂಡದು ಎಂದು ಹಠ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾಳೆ. ರಾಜ್ಯಕೋಶಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಭಿಕಾರಿಗಳಂತೆ ಕಾಡು ಮೇಡು ಅಲೆಯುತ್ತಿರುವ ಪಾಂಡವರು ತನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯರೇ ಅಲ್ಲ ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಬಲರಾಮ ದಂಪತಿಗಳು. ಆಗ ಸುಭದ್ರೆಯ ಬದಲಿಗೆ ಕಂಡದ್ದು ಧುರ್ಯೋಧನ. ಧುರ್ಯೋಧನನ ಮಗ ಲಕ್ಷಣ ಕೂಡ ಶಶಿರೇಖೆಯ ಓರಗೆಯವನೇ  ಆದ ಕಾರಣ ಮದುವೆಗೆ ಈ ಜೋಡಿ ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದಂತಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿರುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗು ಅದನ್ನೇ ಮುಂದೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮಾಡುವೆ ಮಾತುಕತೆಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಣ ತನ್ನ ತಂದೆಯಂತೆ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಿರದೆ ಅಳುಕಿನ ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಇವೆಲ್ಲ ಪೂರ್ವಾಪರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಭೀಮಸೇನನ ಮಗ ಘಟೋದ್ಗಜ , ತನ್ನ ತಮ್ಮನಾದ ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನು ಶಶಿರೇಖೆಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿಯೇ ತೀರುತ್ತೇನೆಂದು ಶಪಥ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅಭಿಮನ್ಯು ಶಶಿರೇಖೆಯರ ಮದುವೆ ನಡೆಯಬೇಕಾದರೆ ಅದಾಗಲೇ ಸರ್ವ ಸನ್ನದ್ಧಗೊಂಡಿರುವ ಲಕ್ಷಣ-ಶಶಿರೇಖೆಯರ ಮದುವೆ ಮುರಿಯಬೇಕಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸ್ವಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದಲೇ ಹೊರಡುವ ಘಟೋದ್ಗಜ 'ಮಾಯಾಬಜಾರ್' ಎಂಬ ಮಾಯಾ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿ ಬರೀ ಮಾಯಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ದೊರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಅವುಗಳೆಲ್ಲ ಧುರ್ಯೋಧನನ ಮಗನಾದ ಲಕ್ಷಣನ ಮದುವೆ ದಿಬ್ಬಣದ ಜನಗಳಿಗೆ ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದೆ ಆ ಮಾಯಾವಸ್ತುಗಳೆಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ಮದುವೆಗೆ ಹಾಜರರಿದ್ದ ಜನಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಉಪಟಳಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಮದುವೆಯನ್ನು ಮುರಿದು ಅಭಿಮನ್ಯು-ಶಶಿರೇಖೆಯರ ಮದುವೆಗೆ ನಾಂದಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಘಟೋದ್ಗಜನು ತನ್ನ ಮಾಯಾ ಶಕ್ತಿ ಬಳಸಿ ಶಶಿರೇಖೆಯಂತೆ ಮಾರುವೇಷದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಅಯೋಮಯವಾಗಿಸುವ ಈ ಮಾಯಾ ಬಜಾರ್ ಕಥೆಯನ್ನು ಹರಿಕಥಾ ವಿದ್ವಾನ್ ದಿ.ಗುರುರಾಜುಲು ನಾಯ್ಡು ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಾಯಾಬಜಾರ್ ಎಂಬುದೇ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಹರಿಕಥಾ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ ಗಳು ಲಭ್ಯವಿದ್ದು ಇದೀಗ ಆನ್ಲೈನ್ ತಾಣದಲ್ಲೂ ಹರಿಕಥೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿದೆ(ಮಾಯಾಬಜಾರ್ ಆನ್ಲೈನ್ ಹರಿಕಥೆ). ಮಹಾಭಾರತವನ್ನು ಇಡಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತು ಓದುವುದು ಒಮ್ಮೆಲೆಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗದವರು ಇಂತಹ ಹತ್ತು ಹಲವು ಹರಿಕಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಧರ್ಮ ಗ್ರಂಥಗಳ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬಹುದು.

ಶನಿವಾರ, ಆಗಸ್ಟ್ 13, 2016

ಬಯಸುವುದೊಂದು- ಕೊಡುವುದೊಂದು ಸ್ವಾರ್ಥಿ ತಾನಾಗಿ ಮೆರೆದಾಡುವ



ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಕಥೆ : ನೀವು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಬಯಸುವುದೇ ನಿಮಗೂ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಂತಿರುವ ಕಥೆ.

ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರೈತನೊಬ್ಬ ವಾಸವಾಗಿದ್ದ. ಕೃಷಿಗಿಂತ ಹೈನುಗಾರಿಕೆಯೇ ಅವನಿಗೆ ಆದಾಯದ ಮೂಲ. ಆತ ಹಸುಗಳಿಂದ ಹಾಲು ಕರೆದು ಅದರಿಂದ ಬೆಣ್ಣೆ ತೆಗೆದು ಅದನ್ನು ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು ಮಾರಿ ಬರುವ ಹಣದಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅದೇ  ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀಮಂತ ದೊಡ್ಡ ಅಂಗಡಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ. ಆತ ಬೆಣ್ಣೆ ಮಾರುವನ ಖಾಯಂ ಗಿರಾಕಿಯಾಗಿದ್ದ. ಬೆಣ್ಣೆ ಮಾರುವನು ಶ್ರೀಮಂತನ ಅಂಗಡಿಗೆ ಬಂದು ತಾನು ತಂದಿರುವ ಬೆಣ್ಣೆ ಕೊಟ್ಟು ಹಣದ ಬದಲು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬೇಕಾದ ದಿನಸಿ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ. ಇದೇ ವಾಡಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ರೈತ ತಂದ ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತ ತೂಕ ಹಾಕುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಬಾಯಿ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೆ ಜಿ ಎಂದು ಖಾತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಒಮ್ಮೆ ರೈತ ಬೆಣ್ಣೆ ಕೊಟ್ಟು ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ ಶ್ರೀಮಂತನಿಗೆ ಆ ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ತೂಕ ಮಾಡಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆಯಾಯಿತು. ತಕ್ಕಡಿಯ ಮೇಲೆ ಬೆಣ್ಣೆ ಇಟ್ಟಾಗ ಅದು ತೂಗಿದ್ದು ಬರೀ 900 ಗ್ರಾಂ ಮಾತ್ರ. ಶ್ರೀಮಂತನಿಗೆ ಈಗ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಉರಿದು ಹೋಯಿತು. ಹಿಂದೆ ಇದೆ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹಲವು ಬಾರಿ ಮೋಸ ಹೋಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡನು.  ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆ ರೈತ ಬಂದಾಗ ಸರಿಯಾಗಿ ದಬಾಯಿಸಬೇಕು  ಎಂದುಕೊಂಡನು. ಮತ್ತೆ ಮುಂದಿನ ತಿಂಗಳು ರೈತ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬೆಣ್ಣೆ ಕೊಡಲು ಬಂದನು. ರೈತನ ಮೇಲೆ ಕೋಪದಿಂದ ಕುದಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರೀಮಂತ ರೈತನ ಮೇಲೆ ಕಿರುಚಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ತಾನು ಆತನಿಂದ ಬಹಳ ಬಾರಿ ಮೋಸ ಹೋಗಿರುವುದಾಗಿ ತಪರಾಕಿ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ರೈತನಿಗೆ ಅಂಗಡಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತೊಲಗುವಂತೆ ಹಾಗು ಇನ್ನೆಂದು ಆ ಕಡೆ ತಲೆ ಹಾಕದಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದೆಲ್ಲವನ್ನು ಮೌನದಿಂದಲೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಬಡಪಾಯಿ, ಮುಗ್ದ ರೈತ ಮೌನ ಮುರಿದು ಮಾತಾಡುತ್ತಾನೆ "ಸ್ವಾಮೀ, ನಾನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತಾ ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ತೂಕ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ ತರುತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನಾನಾದರೋ ಬಡವನು, ತೂಕ ಹಾಕಲು ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತೂಕದ ಬಟ್ಟುಗಳಿಲ್ಲ. ತಾವು ಒಂದು ಕೆ ಜಿ ಎಂದು ತೂಗಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಸಕ್ಕರೆ ಪೊಟ್ಟಣದಿಂದಲೇ ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ತೂಗಿ ತರುತ್ತಿದ್ದೆ ಹಾಗಾಗಿ ಪ್ರಮಾದವಾಗಿದೆ. ಕ್ಷಮಿಸಿ " ಎಂದುಬಿಟ್ಟ.

ಈ ಕಥೆ ಸರಳ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದು ನಮಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಪಾಠ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಬರೀ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಬದುಕಿಗಷ್ಟೇ ಈ ಕಥೆ ತನ್ನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲ ಮಜಲುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮನುಷ್ಯ ಮನುಷ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವಾಗ, ಅವನೊಬ್ಬ ಸಂಘ ಜೀವಿಯಾಗಿ ಬದುಕುವಾಗ, ಬೇರೆಯವರಿಗೇನು ಬಯಸಬೇಕು ಏನು ಬಗೆಯಬಾರದು ಎಂಬುದೊಂದು ಅರಿವು ಈ ಕಥೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸಿಗಿಳಿದು ಬದಲಾವಣೆ  ತರುವಲ್ಲಿ ಮೊದಲಾಗಬಲ್ಲುದು.


ಕೊನೆಯ ಬರಹ

ದಶಕವೊಂದು - ಅರಿವು ನೂರೊಂದು

ಬರೋಬ್ಬರಿ ಒಂದು ದಶಕ ಮುಗಿದುಹೋಯಿತು, ನಾನು ಈ ಬ್ಲಾಗಿನ ಬರಹಕ್ಕೆ ಮೊದಲುಗೊಂಡು. ಈ ಬರವಣಿಗೆಯ ಹುಚ್ಚು ನನಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ ಆರಂಭವಾಯಿತೋ? ಕರಾರುವಕ್ಕಾಗಿ ನನಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್...